Δημιουργία λογαριασμού

Καλάθι αγορών

Κλείσιμο

Κανένα προϊόν στο καλάθι σας.

ΦΟΡΕΣΙΕΣ ΘΡΑΚΗΣFeatured

Φεβρουάριος 27, 2019
Posted by

        Η ανδρική ενδυμασία παρουσιάζει ενότητα ως προς τη μορφή της σ’ όλο σχεδόν το Θρακικό χώρο. Η ενδυμασία αυτή της περιοχής της Θράκης, αποτελούσε ένδυμα κοινό, όπως κοινές ήταν άλλωστε οι συνθήκες και οι ασχολίες των ανθρώπων του τόπου. Έρχονται σε πλήρη αντίθεση με τις γυναικείες φορεσιές, όπου τα τολμηρά χρώματα, η διακόσμηση και τα πολλά  εξαρτήματα μπερδεύουν την κυρίως γραμμή τους.

Οι Θρακιώτες όλοι φορούν ποτούρια. Το ποτούρι είναι είδος ανοιχτού δηλαδή φαρδύ παντελονιού που φορέθηκε μόνο στη Θράκη και που ονοματολογικά χαρακτήριζε όλη τη Θρακιώτικη ανδρική ενδυμασία. ‘Ηταν φτιαγμένο από σαγιάκι, μάλλινο δίμιτο ύφασμα της νεροτριβής (είδος τσόχας), συνήθως καφέ χρώματος, για την καθημερινή ενδυμασία, μαύρου χρώματος για  την επίσημη φορεσιά και ραβόταν από τους τερζήδες (ράφτες), που το γαϊτωναν με μαύρο γαϊτάνι στις άκρες. Το γαϊτωμα των ποτουριών ήταν ανάλογο με την περίσταση και την οικονομική κατάσταση του καθενός. Τα καλοκαιρινά ποτούρια ήταν από βαμβακερό γαλάζιο ύφασμα και ονομαζόταν «βρακιά».

H ανδρική ενδυμασία της Θράκης αποτελείτο επίσης από το πουκάμισο το οποίο ήταν ή λευκό βαμβακερό κεντημένο στο λαιμό,την τραχηλιά και τα μανίκια ή σκουροζάλαζα ή καφετιά με λευκές ρίγες ή τετραγωνάκια για την δουλειά και είχαν συνήθως όρθιο γιακαδάκι και φαρδιά μανίκια. Πάνω από το πουκάμισο φορούσαν αμάνικα γιλέκα που ήταν από σαγιάκι και άλλα ήταν ανοιχτά και άλλα κλειστά ανάλογα με την περιοχή. Υπήρχαν και πανωφόρια κοντά μανικωτά  γιλέκα που ήταν και αυτά από σαγιάκι μαύρο ή σκουρογάλαζο ή καφετί και λεγόταν τζαμαντάνι. Κόκκινο ήταν μόνο το τζαμαντάνι του γαμπρού στην περιοχή της Μακράς Γέφυρας (Ζαλούφι).

 Τις κρύες όμως μέρες του χειμώνα φορούσαν τη γούνα, είδος παλτού σαγιακένιου, με γούνινη επένδυση εσωτερικά (προβιά). Το εξάρτημα αυτό χαρακτήριζε την οικονομική κατάσταση αυτού που το φορούσε. Οι πιο φτωχοί φορούσαν το «γιαμουρλούκι» (είδος μακριού παλτού) από γκρι σαγιάκι με κουκούλα. 

Στα πόδια φορούσαν  τσουράπια πλεκτά. Για κάθε μέρα είχαν λευκά κομμάτια από σαγιάκι, με τα οποία τύλιγαν τις κνήμες, τα λεγόμενα μπλιάλια ή ποδοπάνια και τα γουρουνοτσάρουχα ή βοϊδοτσάρουχα που τα κατασκεύαζαν οι ίδιοι και δένανε με τα τσαρουχόσχοινα σταυρωτά. Τις γιορτές φορούσαντα κουντούρια ή γεμενιά παπούτσια που αγόραζαν. Τα αγοραστά υποδήματα δίνονταν κυρίως σαν δώρα γάμου και φορέθηκαν με τις Θρακιώτικες φορεσιές από τα τέλη του 19ου αιώνα κυρίως.

Η ανδρική ενδυμασία συμπληρωνόταν με το μακρύ μάλλινο δίμιτο ζωνάρι, κροσσωτό στις δύο στενές πλευρές, σε χρώμα μαύρο με λευκές ρίγες στο υφάδι  ή κόκκινο με λευκές ρίγες για τους νέους και βυσσινί για τους μεγαλύτερους  ή όπως στο Μ.Ζαλούφι κόκκινο για τους νέους, βυσσινί για τους μεσήλικες και μαύρο για τους ηλικιωμένους.

Χαρακτηριστικό γνώρισμα των ανδρικών ενδυμασιών της Θράκης είναι το κεφαλοκάλυμμα. Πρόκειται για ένα μαύρο ή σκουρογάλαζο ζωνάρι, μήκους περίπου 2 μέτρων, μάλλινο ή βαμβακερό, το οποίο τύλιγαν ολόγυρα στο κεφάλι, αφήνοντας να κρέμεται στην πλάτη η μία κροσσωτή άκρη. Το κάλυμμα αυτό λεγόταν σάλι  ή σερβέτα  και αντικαταστάθηκε από το καλπάκι, μαύρο βελούδινο ή αστρακάν καπέλο με δύο κουμπιά. Στο καλπάκι συνήθιζαν να σκαλώνουν ένα ρομβοειδές ή στρογγυλό χάντρινο κόσμημα.

Η  ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ ΕΝΔΥΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΘΡΑΚΗΣ

     Οι γυναικείες φορεσιές μοιάζει να έχουν φτιαχτεί για να εντυπωσιάσουν παρά για να αναδείξουν την ομορφιά του κορμιού. Αντίθετα λοιπόν με την ανδρική ενδυμασία η οποία παρουσιάζεται ως ένα ενιαίο, κοινό ένδυμα, η γυναικεία ενδυμασία της Θράκης παρουσιάζει μεγάλες διαφοροποιήσεις μέσα στο χώρο. Τα γυναικεία ρούχα αποτελούσαν ένα κώδικα επικοινωνίας που δήλωναν την κοινωνική θέση ή την κοινωνική κατηγορία της γυναίκας. Το κάθε εξάρτημα, το χρώμα, η διακόσμηση, η μορφή του ενδύματος, όλα αποτελούσαν μηνύματα αναγνωριστικά που δήλωναν αδιάψευστα τη θέση της γυναίκας στην παραδοσιακή κοινωνία. Οι ελεύθερες είχαν ρούχα με ζωηρά χρώματα και πλούσια κεντίδια. Οι κορδέλες στολισμένες με πούλιες μόνο για τις ελεύθερες και τις νιόπαντρες, τα κόκκινα «σαλένια» ή «μπουχασένια» μόνο για τις νύφες, που θα τα φορούσαν 40 ημέρες μετά το γάμο. Ο κεφαλόδεσμος σεμνός για τις ηλικιωμένες, λουλουδιασμένες μαντίλες και σιργκούνια για τις ελεύθερες. Για τις νύφες λουλούδια και γκιρλάντες, καρφίτσες και τέλια πολλά. ‘Όλα την ημέρα του γάμου λαμπερά., πλούσια, καλορίζικα, σύμβολα  και ευχές για τη νέα ζωή της γυναίκας και την εξασφάλιση της γονιμότητας.

      Πριν να παρουσιάσουμε κατά περιοχή τις γυναικείες φορεσιές της Θράκης, θα πρέπει να πούμε λίγα λόγια για την ζωή της Θρακιώτισσας. Γενικά η ζωή της γυναίκας στην Θράκη ήταν δύσκολη. Την ημέρα δούλευε στο χωράφι και το βράδυ εκτός από τις δουλειές του σπιτιού έγραφε στον αργαλειό με την κλωστή τη ζωή της στο πανί, έφτιαχνε ρούχα με κεντίδια που ήταν μόνο με απλά χρώματα, άλλα ρούχα με χρώματα της χαράς, κεντημένα με δένδρα και πουλιά που πέταγαν και τα έβαζε στο υφαντό της. Κλαδιά και ρόδια καρπερά, μεταξένια, όλα πάνω στον τσεβρέ που η ίδια θα χάριζε στο παλικάρι που οι γονείς της διάλεξαν γι΄ αυτήν. Ρούχα που θα φορούσε τις σημαδιακές στιγμές της ζωής της (γέννηση – γάμος – θάνατος).

Και όταν η κούραση του καθημερινού μόχθου βάραινε τα βράδια που ύφαιναν ή ξεφλούδιζαν το καλαμπόκι, άρχιζαν τα τραγούδια, τα χωρατά, τα παραμύθια, για να μη πετρώσει η καρδιά και χαθεί η ελπίδα. Και όλη η ζωή τους αγάπες, καημοί, μεράκια, θάνατοι έβρισκε παρηγοριά στο τραγούδι.

Continue Reading Χωρίς σχόλια

ΦΟΡΕΣΙΕΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ

Φεβρουάριος 27, 2019
Posted by

ΓΙΔΑΣ ΗΜΑΘΙΑΣ

Η γυναικεία φορεσιά του Γιδά, νυν Αλεξάνδρειας Ημαθίας, είναι από τις πολυπλοκότερες και χαρακτηριστικότερες γυναικείες φορεσιές της Ελλάδος. Κατά την τοπική παράδοση, ο Μ. Αλέξανδρος θαύμασε τις γυναίκες του Γιδά για το θάρρος και τον ηρωισμό που επέδειξαν σε μια μάχη κατά την οποία δείλιασαν οι άνδρες τους. Διέταξε τότε να αντιστραφούν οι ρόλοι και να φορέσουν οι γυναίκες την περικεφαλαία των ανδρών. Με τον καιρό αυτή παραποιήθηκε και μεταπήδησε στην καθημερινή ζωή των γυναικών ως περίτεχνος κεφαλόδεσμος. Η ευρύτερη περιοχή αποκαλούνταν Ρουμλούκι (τόπος Ρωμιών).

ΒΕΡΟΙΑ

Η νυφική φορεσιά της Βεροιώτισσας αποτελείται από: ένα είδος φεσιού στο κεφάλι, από μαύρο βελούδο με δαντέλες. Ένα – συνήθως – σκουρόχρωμο φόρεμα, καμωμένο από μεταξωτό ύφασμα, με κλειστό μπούστο, ανθοδιάκοσμο, στενά μακριά μανίκια και σουρωτή φούστα. Μια ποδιά από το ίδιο ύφασμα του φορέματος. Γιλέκο μακρυμάνικο από μαύρη τσόχα με χρυσοκεντημένο όρθιο γιακά.

ΓΟΥΜΕΝΙΣΣΑ

Η φορεσιά, σε γήινα κατά βάση χρώματα, απεικονίζει την ταυτότητα της περιοχής. Το μακρύ και βαρύ φόρεμα είναι καφετί και η εμπρός ποδιά μαύρη, για να υπογραμμίζουν την κατ’ εξοχήν εργασία της γυναίκας, που είναι η αγροτική.

ΔΡΥΜΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Έντονο το κόκκινο χρώμα της φορεσιάς. Είναι δείγμα πλουτισμού, γνώσης της βαφικής και συνάμα της βοτανολογίας.

Η φορεσιά αποτελείται από το μακρύ εξωτερικό πουκάμισο. Η φούστα του, τα μανίκια του και η τραχηλιά του, γίνονται από μάλλινο του αργαλειού ριγωτό βυσσινί ύφασμα και το υπόλοιπο από άσπρο βαμβακερό ύφασμα. Το ριγωτό αμάνικο φουστάνι κεντημένο στο στήθος.

Τον Σαγιά, το κύριο και ακριβότερο κομμάτι της φορεσιάς. Ράβεται από τους ραφτάδες και κεντιέται στις δύο εμπρός γωνίες σε κόκκινη τσόχα και ανασκουμπώνονται όπως πίσω και τα μανίκια γυρίζουν επάνω. Tο μάλλινο ριγωτό ζωνάρι. Πάνω απο τη φορεσιά ,στο ύψος της μέσης μπαίνει η λινοβάμβακη ποδιά με τις κάθετες πολύχρωμες γραμμές. Το βυσσινί σταμπωτό μαντήλι για το κεφάλι. Την κόκκινη κεντητή λωρίδα που κρατάει το μαντήλι (ρέντα).

Ασημένια κοσμήματα στολίζουν το κεφάλι, τον λαιμό, την ποδιά.

ΕΠΙΣΚΟΠΗ ΗΜΑΘΙΑΣ

Χαρακτηριστικά γνωρίσματα της γυναικείας φορεσιάς της Επισκοπής είναι ο φρουτένιος χρωματισμός και διάκοσμος, ο υψηλός και περίτεχνος κεφαλόδεσμος, τα καρφιτσωμένα λουλούδια, τα χρυσασημένια φλουριά που κρέμονται σε σειρές στο στήθος, η ασημένια ζώνη, η ποικιλία υφασμάτων (βαμβακερά, μεταξωτά, τσόχινα) σε ωραιότατο συνδυασμό.

Η ανδρική φορεσιά της Επισκοπής είναι η τυπική του Έλληνα φουστανελά.

ΚΟΖΑΝΗ

Η γυναικεία φορεσιά αποτελείται από το κόκκινο κλασικό φέσι στο κεφάλι, το μακρύ κι εντυπωσιακό από στόφα φόρεμα, τη λαιμαριά στο λαιμό, το κεντημένο μαύρο γιλέκο, και τη φιρτά, δηλαδή τη μαύρη ποδιά, η οποία ήταν συνήθως από σατέν ύφασμα, ταφτά κ.λπ. Τη μέση στόλιζε ζώνη, με κλειδώματα ή θηλύκια (πόρπες).

ΝΑΟΥΣΑ

Η γυναικεία φορεσιά αποτελείται από τα εξής μέρη:

Το πουκάμισο, το νυφικό, υφαινό­ταν στον αργαλειό και ο διάκοσμός του γινό­ταν με χρυσό κέντημα και μπιμπίλα.

Το φουστάνι, είναι το βασικό κομμάτι της τοπικής γυναικείας φορε­σιάς. Είναι κοντόμεσο, με εφαρμοστό μπούστο και φαρδιά φούστα, με καλοσιδερωμένες πιέτες.

Ιδι­αίτερο γνώρισμα της τραχηλιάς είναι το πλούσιο χρυσό κέντημα και η δαντέλα, με τους πολλούς και περίτεχνους συνδυασμούς.

Το μαφέσι, είναι ένα μεταξωτό τετράγωνο ύφασμα που το δίπλω­ναν σχηματίζοντας ένα λεπτό ζωνάρι.

Τα μανικάκια, αποτελούν συμπλήρωμα της γυναικείας φορεσιάς, είναι κισμιρένια και φοριούνταν κάτω από τα μανί­κια του φορέματος.

Το λιμπαντί, είναι το πιο απλό και απαραίτητο επανωφόρι που φορούσαν πάνω από το φουστάνι ολόκληρο τον χρόνο.

Η σαλταμάρκα, είναι το νυφικό πανωφόρι. Ραβόταν όπως και το λιμπαντί, τα κεντήματά της όμως γί­νονταν μόνο με χρυσόνημα. Το ύφασμα που χρησιμοποιούσαν ήταν ρούχο μαύρο και σπάνια βελού­δο.

ΟΡΕΙΝΗ ΣΕΡΡΩΝ

Η γυναικεία φορεσιά είναι πολύχρωμη, κατά βάση κόκκινη-μαύρη. Τα μαλλιά της τα προστατεύει με ένα λουλουδάτο μαντίλι και ταυτόχρονα στολίζεται και με ένα λουλούδι καρφιτσωμένο πάνω από το αυτί. Στη γυναικεία φορεσιά της Ορεινής Σερρών τα γήινα χρώματα είναι τόσο εναρμονισμένα με τα φωτεινά κόκκινα, που απηχούν ακριβώς το χαρακτήρα της περιοχής.

Continue Reading Χωρίς σχόλια
Back to Top

Καλως ήλθατε!

Εισάγετε το email σας για να λαμβάνετε τις προσφορές μας.